Jonasz

Leslie M. Grant

Gdy dusza moja zemdlała we mnie, przypomniałem sobie o Jehowie, a moja modlitwa dotarła do Ciebie, do Twojej świętej świątyni. Jonasza 2:7

Jonasz ("Gołębica") to przede wszystkim osobista historia proroka w związku z posłaniem go przez Boga, by prorokował przeciwko Niniwie, stolicy Asyryjczyków. Nie ukazuje nam tajemnego działania serca niewierzącego, ale ukazuje działanie wybranego sługi Bożego. Jakże upokarzające jest to obnażenie, ale i sam prorok musiał to wszystko wiernie spisać dla naszego dobra.

Prorok, który otrzymał orędzie od Boga, najpierw ucieka od odpowiedzialności za jego przekazanie. Ale dyscyplina Boża, polegająca na wrzuceniu go do morza i połknięciu przez wielką rybę, rzeczywiście sprowadziła jego duszę na ziemię. Jednak mimo tak traumatycznego doświadczenia, gdy Bóg go przywrócił i zmusił do posłuszeństwa, chętnie przypisałby sobie zasługi za orędzie i bardziej myślał o swojej reputacji proroka niż o Bożych prawach do okazania miłosierdzia skruszonemu miastu. Czyż nie uczy nas to, jak bardzo powinniśmy być ostrożni w każdej służbie dla Pana, że nie powinniśmy szukać uznania ani miejsca dla siebie, ale raczej być posłuszni z miłości do Niego i do dusz innych?

Zauważmy też, że Jonasz odnotowuje fakt, iż Bóg miał dla niego ostatnie słowo, a sam fakt, że napisał bez ogródek relację z całej tej przykrej historii, jest wyraźną wskazówką, że w końcu jego dusza odniosła z tego wszystkiego prawdziwą korzyść.

English version: https://biblecentre.org/content.php?mode=7&item=1337#Jonah