انجیل نجات - بخش دوم - (Gospel of salvation 2 FAQ)

Michael Hardt

انجیل نجات

 

انجیل نجات – بخش دوم

 

سوالاتی که بارها پرسیده شده اند:

وقتی مردم به سمت مسیح می آیند، به گناهان خود اعتراف کرده و به او و کاری که بر روی صلیب جلجتا کرد، ایمان می آورند و همین برای آنها کافی و لذت بخش خواهد بود و برای آنان مکشوف خواهد شد که در"دوستی و صلح" با خدا هستند.

برخی از آنان رفته و به دیگران خبر میدهند که چه چیزی پیدا کرده اند و چقدر خوشحال هستند. اما بعضی اوقات اشتباهی پیش می آید، با فکری بد یا به زبان آوردن کلمه ای ناشایست و یا حتی عملی بدتر از اینها. حالا چه می شود؟ آنها شروع به سوال کردن از خود می کنند:

چگونه توانستم آن را انجام دهم؟ من به تمام گناهانم اعتراف کردم و عیسی مسیح را به عنوان نجات دهنده خود پذیرفته ام، ولی حالا دوباره مرتکب گناه شدم... و اینجا شک و تردید می آید.

آیا صحبتم با خدا واقعی نبود؟ آیا به اندازه کافی توبه نکردم؟ آیا به حد لازم از گناهانم پشیمان نبودم؟ چرا دوباره گناه کردم؟

 

  • با خواندن سوالات زیر و جواب آنها می توانید راه حلی برای این معمای سخت پیدا کنید.

1) فرق بین "شرارت و ذات گناه" چیست؟

2) راه حل الهی برای "شرارت و برای ذات گناه"  چیست؟

3) آیا یک ایماندار همچنان تحت قدرت گناه باقی می ماند؟

4) دو خانواده ای که در رومیان 5 به آنها اشاره شد چیست؟

5) عضوی از خانواده آدم بودن چه نتیجه و عواقبی دارد؟

6) عضوی از خانواده مسیح بودن چه نتیجه و عواقبی دارد؟

7) بنابراین اگر من تحت فیض خدا عضوی از خانواده مسیح باشم، همچنان می توانم گناه کنم؟

8) چرا نه؟

9) بنابراین اگر من گناهی مرتکب شوم یعنی من به همراه مسیح نمرده ام؟

10) اینکه انسان قدیمی ما به همراه مسیح بر صلیب شد به چه معناست؟

11) منظور از "پیکر گناه نابود گردد و دیگر گناه را بندگی نکنیم" چیست؟

12) مشکل گناهان ما با مرگ مسیح برای ما حل شده است، اما چگونه مشکل گناه و قدرت آن حل خواهد شد؟

13) تعمید به چه معناست؟

14) چگونه می توانیم بفهمیم که با مسیح مرده ایم؟ چگونه آن را حس کنیم؟

15) اگر من با مسیح مرده باشم، از آن پس رابطه من با گناه چگونه خواهد بود؟

16) اگر من با مسیح مرده باشم، عملا چه تاثیری بر زندگی روزمره من خواهد داشت؟

17) آیا یک ایماندار باید شریعت را نگه دارد( یا حداقل کاری انجام دهد) تا مطمئن شود که دیگر گناه نمیکند؟

18) چگونه یک ایماندار می تواند به طریقی زندگی کند تا خدا را خشنود سازد؟

19) "من" در باب هفت رومیان آیات 7 تا 25 چه کسی است؟ آیا شخص پولس است؟

20) "من" در باب هفت رومیان کیست؟ آیا یک ایماندار معمولی است؟

21) "من" در باب هفت رومیان کیست؟ آیا یک بی ایمان است؟

22) "من" در باب هفت رومیان کیست؟ واقعا او چه کسی است؟

23) مشکلات این شخص چیست؟

24) این شخص چه چیزی کشف کرده است؟

25) حالا این شخص در باب هفت رومیان فهمیده است که نمیتواند خودش را از این تباهی بیرون کشد، پس کمک از کجا آمده است؟

26) چه نتیجه ای از باب هفت رومیان به دست آمده است؟

27) بنابراین آیا یک ایماندار میتواند به دست خدا محکوم( سرکوب) شود؟

28) منظور از" قانون روح و حیات" و " قانون گناه و مرگ" چیست؟

29) راه حل خدا برای گناه چیست؟

30) حالا آیا این به این معنی است که یک ایماندار کارهایی مثل دزدی و قتل و غیره که در شریعت ممنوع بوده را انجام میدهد؟

31) " قدم زدن در روح" عملا چطور ممکن است؟

32) آیا یک ایماندارهمیشه در روح قدم برمیدارد؟

33) چگونه میتوان مطمئن شویم که ما با روح قدم برمیداریم؟

34) خدا چه کمکی به ما میکند تا با روح قدم برداریم؟

35) اگر نجات ما کاملا محقق شده، چرا همچنان برخی از ایمانداران در جسم خود رنج می کشند و میمیرند؟ آیا بدن ما شامل نجات ما نمیشود؟

36) آیا خدا محکومیت و سرکوب را برای کسی مقدر کرده است؟

 

 

1) فرق بین "گناه و ذات گناه" چیست؟

این دقیقا مثل تفاوت درختان و میوه هاست. شرارت اعمال گناه آلود است، مثل میوه ای که یک درخت به بار می آورد. اما ذات گناه خود یک درخت است، منبعی که تخم گناه را میسازد. در یک کلمه شرارت، غریزه ای در بشر.

 

2) راه حل الهی برای "گناه و ذات گناه"  چیست؟

گناهان بخشیده شدند. اگر شما به عیسی مسیح ایمان بیاورید، شما از گناهان خود پاک خواهید شد. اما ذات گناه هیچ وقت نمیتواند بخشیده شود این فقط میتواند محکوم شود و این آن چیزی است که خدا بر روی صلیب انجام داد( رومیان 8:3) اعمال قابل بخشش هستند اما یک ذات بد و فاسد باید سرکوب شود.

 

3) آیا یک ایماندار همچنان تحت قدرت گناه باقی می ماند؟

خیر. یک ایماندار میتواند گناه کند (اول یوحنا 2:1) اما یک ایماندار هرگز مجبور به انجام آن نیست و در گناه زیست نمیکند برای اینکه دقیق تر بدانید چگونه یک ایماندار در زیر سلطه گناه نیست به ادامه سوالات توجه کنید.

 

4) دو خانواده ای که در رومیان 5 به آنها اشاره شد چیست؟

طبیعتا هر انسان چه پسر و چه دختر فرزندی از نسل آدم است. اما کسانیکه مسیح را قبول میکنند و به او ایمان می آورند از اعضای خانواده او هستند و در واقع به او تعلق دارند. مرگ پایان رابطه ما با نسل آدم است و مسیح رهبر جدید ما خواهد شد.

 

5) عضوی از خانواده آدم بودن چه نتیجه و عواقبی دارد؟

هر یک از فرزندان آدم یک چیز از او به ارث برده اند:" گناه را".

مطابق با نتیجه گناه مرگ برا آنان خواهد بود. تا به امروز مرگ همه جا وجود داشته و ثابت کرده که گناه به تمام بشر که نسل آدم هستند به ارث رسیده.

 

6) عضوی از خانواده مسیح بودن چه نتیجه و عواقبی دارد؟

فیض خداوند بر برخی از افراد به فراوانی قرار گرفته و پارسا شده اند و به عبارتی دیگر هر یک از افراد خانواده مسیح بخشیده شده اند.

 

7) بنابراین اگر من تحت فیض خدا عضوی از خانواده مسیح باشم، همچنان می توانم گناه کنم؟

خیر. فیض خدا هیچ وقت دست آویز( بهانه) گناه نخواهد بود.( به سوال بعدی توجه کنید)

 

8) چرا نه؟

بخاطر اینکه ما مرده ایم. ما با مسیح مرده ایم. مسیح بر روی صلیب مرد آیا اینطور نیست؟ و ما به مسیح تعلق داریم. ما به شباهت او در آمده ایم و با او شناخته می شویم و در او یک هستیم. پس بنابراین اگر مسیح مرد ما نیز مرده ایم.( البته تا آنجاییکه انسان قبلی ما علاقه مند باشد، فرزند آدم).

 

9) بنابراین اگر من گناهی مرتکب شوم یعنی من به همراه مسیح نمرده ام؟

پس انسان قبلی با مسیح مرد. ولی یک ایماندار اغلب در میان تجربه دردها یاد میگیرد که همچنان در او بدن گوشتی و انسانی خود را دارد بنابراین او هنوز میتواند گناه کند. برای یافتن جواب کامل تر به سوالات باب هفت رومیان توجه کنید.

 

10) اینکه انسان قدیمی ما به همراه مسیح بر صلیب شد به چه معناست؟

انسان قبلی من شخصی است قبل از مکالمه من با خدا، به عنوان فرزند آدم و بخشی از خانواده او( رومیان 5:12) قبل از صحبت من با خدا من در برابر او گناهکار و مسئول بودم.

 ولی این انسان قبلی میگوید که من دیگر مصلوب شده ام. یک ایماندار دیگر از صلب آدم نخواهد بود بلکه در روح خواهد بود. انسان قبلی دیگر وجود ندارد. آیا این را میتوانی حس کنی؟ نه .

اما این همچنان حقیقت است چرا که خدا اینگونه می فرماید.

 

11) منظور از "پیکر گناه نابود گردد و دیگر گناه را بندگی نکنیم" چیست؟

منظور از پیکر گناه تمام مکانیزم و اجزای گناه در بدن ما، قبل از رستگاری ماست. یک ایماندار هنوز نباید اما میتواند گناه کند. بخاطر اینکه همچنان جسم  (ذات قبلی) در او ساکن است، اما دیگر مثل قبل قدرت گناه بر او غالب نیست.

 

12) مشکل گناهان ما با مرگ مسیح برای ما حل شده است، اما چگونه مشکل گناه و قدرت آن حل خواهد شد؟

نه بخاطر مرگ مسیح برای ما، بلکه با مرگ ما به همراه مسیح. این را با رابطه غلام و اربابش مقایسه کنید. ارباب مدعی غلام خویش میشود اما این ادعا تا زمانی پابرجاست که غلام زنده است. وقتی غلام بمیرد، کاری از ارباب ساخته نیست. همچنین در مورد ما. وقتی ما با مسیح بمیریم، گناه دیگر قدرت و تسلطی بر ما نخواهد داشت.

 

13) تعمید به چه معناست؟

تعمید به معنی تعیین هویت و مطابقت با مسیح است. همانگونه که مسیح مرد و به خاک سپرده شد ما نیز تعمید گرفته ایم. ( رومیان 6:2.3).تعمید همچنین در مورد چیزهای دیگر صحبت میکند. به عنوان مثال شخصی که تعمید می گرفت از شاگردان می شد. ( یوحنا 4:1.2) و ( اول قرنتیان 10:2).

اما نکته در اینجا رومیان باب شش است که ما در مرگ مسیح شریک شده ایم و با او مرده ایم. (نکته: گرفتن تعمید دلیلی برای رفتن به بهشت نیست.)

 

14) چگونه می توانیم بفهمیم که با مسیح مرده ایم؟ چگونه آن را حس کنیم؟

نه، نمیتوانید آن را لمس کنید. اگر با ایمان مسیح را پذیرفته اید، بنابراین، این حقیقت را می دانید و مطمئن خواهید بود.

 چرا که کلام خدا این را به شما میگوید.

 

15) اگر من با مسیح مرده باشم، از آن پس رابطه من با گناه چگونه خواهد بود؟

گناه (منشاء شرارت و ضدیت با خدا) دیگر قدرت و تسلط بر شما نخواهد داشت. مثل مردی که بهای خیلی زیادی پرداخت کرد تا مجبور نباشد به جنگ برود و فرد دیگری به جای او رفت، وقتی که دولت نامه ای به او نوشت که " تو باید الان به جنگ بروی چرا که فرد جایگزین تو مرده است". او نامه ای نوشت که " متاسفم. من نمیتوانم به جنگ بروم چرا که من مرده ام." او میدانست که میتواند خود را مرده فرض کند ، زیرا مردی که جایگزین او شده بود، مرده بود.

 

16) اگر من با مسیح مرده باشم، عملا چه تاثیری بر زندگی روزمره من خواهد داشت؟

وقتی که گناه می خواهد قدرتش را بر ما نشان دهد ( بر ما تسلط  یابد ) ما این حق را داریم ( مجبور هستیم ) که خود را مرده فرض کنیم.( به سوال قبلی توجه کنید).

 

17) آیا یک ایماندار باید شریعت را نگه دارد( یا حداقل کاری انجام دهد) تا مطمئن شود که دیگر گناه نمیکند؟

نه، نگهداشتن شریعت یا انجام کارهایی خاص، راه حل خوبی نیست. این یک منشاء انسانی دارد. ( چرا که بر پایه اعتماد به توانایی بشر است ). اگر با خود صادق باشید باید بپذیرید به محض اینکه شروع کنید شکست خواهید خورد. پولس توضیح میدهد که بر طبق شریعت ما مرده ایم (چرا که سزای گناه مرگ است ) (رومیان 7:1.6). توجه داشته باشید که شریعت موسی فقط برای یک قوم فرستاده شد(اسرائیل).

 

18) چگونه یک ایماندار می تواند به طریقی زندگی کند تا خدا را خشنود سازد؟

نه به واسطه نگهداشتن شریعت، بلکه به واسطه رابطه ی همیشگی با مسیح.

در نتیجه میتوانیم هر روز بیشتر شبیه به مسیح شویم و هر روز خود را برای او زندگی کنیم. اگر ما به روح القدس اجازه دهیم تا در ما بماند و در مشارکت با مسیح باشیم، سپس روح القدس به ما قدرت زندگی خدا پسندانه را خواهد داد.

 

19) "من" در باب هفت رومیان آیات 7 تا 25 چه کسی است؟ آیا شخص پولس است؟

نه، قطعا نمیتواند پولس باشد چرا که می گوید:" زمانی من جدا از شریعت زنده بودم... " (آیه 9)

این آیه نمیتواند درباره پولس باشد چرا که او از یک خانواده فریسی و سخت گیر بوده است. ( فیلیپیان 3:5)

 

20) "من" در باب هفت رومیان کیست؟ آیا یک ایماندار معمولی است؟

نه، قطعا این نمیتواند یک ایماندار عادی باشد، چرا که در کتاب آمده " من انسان نفسانی ام و همچون برده به گناه فروخته شده ام" (آیه 14) و این به سختی می تواند توضیحی برای یک ایماندار عادی بوده باشد.

 

21) "من" در باب هفت رومیان کیست؟ آیا یک بی ایمان است؟

نه قطعا اینطور نیست،این شخص در باب هفت رومیان طبیعتی تازه دارد: او میخواهد کاری که نیکوست انجام دهد( آیه 19) و میگوید:" من در باطن از شریعت خدا مسرورم" ( آیه 22) و کاملا واضح است که اینها امیال طبیعت تازه است که خدا در تولدی نو به ما خواهد داد ( یوحنا 3:3).

 

22) "من" در باب هفت رومیان کیست؟ واقعا او چه کسی است؟

این شخصی است که از نو زاده شده است ( سوال قبل را بخوانید ). اما روحانی نیست بلکه جسمانی و نفسانی است. متکی بر توانایی های خود، در تللاش برای حفظ شریعت، در تلاش برای انجام کار خوب( با تکیه بر قدرت خود) و به طور مداوم شکست خورده و به شدت ناراحت.

او در مورد مسائل روحانی چیزی نمیداند یا اینکه جسم همچنان جسم است. این حالت طبیعی یک ایماندار به مسیح نیست. اما بعضی از افراد در برخی از مراحل زندگی خود به این حالت دچار می شوند تا زمانیکه یاد بگیرند فقط به مسیح تکیه نکنند، بلکه به کارهای او که برای آنان شایسته و کافی است تا زمانیکه آنها رستگار شوند.

 

23) مشکلات این شخص چیست؟

تکرار دوباره زمان، در اینجا شخصی است که به معمای فوق العاده سختی بر میخورد. این نبردی بین طبیعت جدید و قبلی این فرد است. در اینجا کارهای خوبی هستند که می خواهد انجام دهد ولی انجام نمیدهد و در مقابل کارهای بدی است که میداند نباید و حتی نمیخواهد انجام دهد اما به گذشته برمیگردد، دوباره و دوباره آنها را انجام میدهد.

 

24) این شخص چه چیزی کشف کرده است؟

حداقل سه چیز. اول اینکه او هنوز ذات قبلی خود را دارد( گناه را) سپس اینکه هیچ چیز خوبی شخصا در او ساکن نیست و در نهایت اینکه او نمیتواند خود را رهایی بخشد بلکه به کسی دیگر نیاز دارد تا او را برهاند.

 

25) حالا این شخص در باب هفت رومیان فهمیده است که نمیتواند خودش را از این تباهی بیرون کشد، پس کمک از کجا آمده است؟

در آیات انتهایی باب هفت این شخص جستجو برای کمک در درون خود را متوقف کرده و شروع به یافتن کمک در بیرون از خود میکند. این درست نیست که بگوییم "که چگونه خود را رهایی بخشم" بلکه درست این است: "کیست مرا از پیکر مرگ رهایی بخشد؟" ( آیه 24).

 

26) چه نتیجه ای از باب هفت رومیان به دست آمده است؟

اول اینکه شخص بواسطه تجربه یاد گرفته که او نمیتواند کار خوبی از خودش انجام دهد و هیچ چیز خوبی در درون او نیست (آیه 18). سپس او میفهمد که دو طبیعت وجود دارد، طبیعت قبلی که بد بود و طبیعت جدید. آنها با یکدیگر مخالف هستند. سپس او خدا را شکر میکند ( آیه 25) زیرا او فهمیده است که تنها خداست که میتواند او را رهایی بخشد. نتیجه نهایی به دست آمده در( 8:1.11). ( به سوال بعدی مراجعه کنید)

 

27) بنابراین آیا یک ایماندار میتواند به دست خدا محکوم (سرکوب) شود؟

نه. دلیل این امر آن است که ایماندار اکنون در"مسیح" است. و به یاد داشته باشید، مسیح بر دست راست خدا جلال یافته است. بنابراین اگر کسی بخواهد ایماندار را محکوم کند، باید مسیح را محکوم کند. و این غیر ممکن است.

 

28) منظور از" قانون روح و حیات" و " قانون گناه و مرگ" چیست؟

کلمه "قانون" همچنین میتواند به معنای اصل نیز باشد. سنگی بر اثر گرانش به زمین می افتد. این یک قانون از طبیعت است.

قانون روح نیز یک اصل است، یعنی روح ما را راهنمایی میکند و ما را در مسیح ساکن میکند. قانون گناه یک اصل است، یعنی مخالفت با خدا که منجر به مرگ میشود. هنگامیکه ایماندار به مسیح ایمان می آورد معتقد است که کار او کافی است و هیچ محکومیتی برای کسانی که در مسیح هستند نخواهد بود.

هنگامیکه او به انجیل نجات بخش خود ایمان آورد (افسسیان 1:13)، روح خدا آزادانه در او عمل خواهد کرد.

 

29) راه حل خدا برای گناه چیست؟

نه این که آن را ببخشد (فقط گناهان یا اعمال بخشیده میشوند) بلکه آن را محکوم میکند. هیچ راه دیگری وجود ندارد که با ذات خدا در محکومیت گناه مطابقت داشته باشد. شریعت نمیتواند به چیزی در برابر گناه برسد زیرا "از لحاظ جسمی ضعیف بود"، یعنی انسان قادر به نگه داشتن آن نبود.

 

30) حالا آیا این به این معنی است که یک ایماندار کارهایی مثل دزدی و قتل و غیره که در شریعت ممنوع بوده را انجام میدهد؟

خیر. قانون عدالت در ایماندار تحقق می یابد. اما به این معنی نیست که او تلاش میکند تا شریعت را نگاه دارد بلکه او با روح قدم میزند.

 

31) " قدم زدن در روح" عملا چطور ممکن است؟

خوب، روح، ایماندار را با مسیح مشغول میکند (یوحنا 16و14). این امر باعث میشود تا ایماندار با شادی و میل و رغبت به شباهت مسیح در بیاید. همانطور که ما از مسیح تقلید میکنیم، ادعاهای شریعت به صورت خودکار به عنوان نتیجه فرعی محقق میشود.

بیایید مثالی بزنیم، شریعت میگوید "دزدی نکن". یک ایماندار تحت قانون شریعت نیست بلکه در روحی است که او را در تعامل با مسیح نگاه میدارد. مسیح ثروتمند بود اما فقیر گشت. او گفت: بخشیدن بس زیباتر از گرفتن است. ایمانداران یاد میگیرند مسیح را دوست داشته باشند و از او پیروی کنند اما برخی از آنان میخواهند از دیگران نیز بهره ببرند. چگونه ممکن است؟ آیا میتوان گفت این دزدی است؟

 

32) آیا یک ایماندارهمیشه در روح قدم برمیدارد؟

اگر او این کار را انجام دهد طبیعی است، اما متاسفانه تجربه به ما آموخته است که همیشه اینطور نیست. ایماندار عموما توسط روح هدایت می شود، اما این امکان وجود دارد که ایماندار روح را غمگین سازد. این اتفاق زمانی  می افتد که یک ایماندار گناه میکند، زیرا در تعامل با مسیح نبوده و یا در زیر نگاه مسیح زندگی نمیکند. و در همکاری با مسیح نیست.

 

33) چگونه میتوان مطمئن شویم که ما با روح قدم برمیداریم؟

به سادگی و با کنار گذاشتن همه چیزهایی که روح را غمگین میکند. اگر افکار بد را در خود جای داده اید، لازم است این اعتراف را پیش خداوند داشته باشید. حتی اگر حرف بدی بزنید، همین مسئله صدق میکند.

صبر نکنید- حساب خود را با خدا کوتاه نگه دارید. اگر این کار را انجام دهیم، روح دوباره میتواند ما را در تعامل با مسیح قرار دهد و ما را هدایت کند ( 8:14). سپس ما میتوانیم به واسطه روح اعمال گناه آلود بدن را بکشیم و با روح زندگی کنیم. ( 8:13)

 

34) خدا چه کمکی به ما میکند تا با روح قدم برداریم؟

خدا روح خود را برای ما فرستاده تا در ما ساکن باشد (رومیان 8:10.11)

روح القدس اکنون در ایمانداران ساکن است ( اول قرنتیان 6:19) و آنها را در تعامل با مسیح نگه میدارد( یوحنا 16:14). و او به ما آگاهی میدهد که خدا پدر ماست ( رومیان 8:15.16) این نجات کامل است. پاک شده از گناهان، رهایی یافته از تسلط قدرت گناه، و دانستن خدا به عنوان یک پدرمهربان از طریق روح القدس.

 

35) اگر نجات ما کاملا محقق شده، چرا همچنان برخی از ایمانداران در جسم خود رنج می کشند و میمیرند؟ آیا بدن ما شامل نجات ما نمیشود؟

ایمانداران هنوز رنج میبرند زیرا هنوز بخشی از آفرینش هستند. پولس در پاراگراف بعدی این موضوع را توضیح میدهد ( رومیان 8:18.29). از طریق انسان، گناه وارد جهان شد و در نتیجه، کل آفرینش " اندوهگین " شد. ولی این مشکل نیز حل خواهد شد. ما منتظر "رستگاری بدن خود" هستیم (آیه 23). وقتی مسیح  بیاید ما بدنهای جدید خواهیم داشت، در همین حال ما این امید و روحی که در ضعف و ناتوانی به ما کمک میکند را داریم.

اگر در فینال جام جهانی دو تیم وجود داشته باشد، اما یکی از آنها برای مسابقه حضور پیدا نکند، پس تیم دیگر پیروز خواهد بود اما بدون شکوه. آنها قهرمان میشوند اما قهرمانی باشکوهی نیست. خداوند میخواهد خود را در برابر شیطان و شرارت شکوه و جلال دهد.

 

36) آیا خدا محکومیت و سرکوب را برای کسی مقدر کرده است؟

نه اصلا. کتاب مقدس هرگز چنین چیزی را نمیگوید. خدا میخواهد همه انسانها نجات پیدا کنند ( تیتوس 2:11و اول تیموتائوس 2:4). همچنین، خدا اکنون به همه انسانها دستور میدهد که در هر کجا توبه کنند ( اعمال رسولان 17:20).

در (رومیان 9:18) میگوید خدا هر که را بخواهد سخت دل میسازد ( دقیقا مطابق مثالی که در مورد فرعون میگوید) ( آیات 14تا 17).

(رومیان 9:22.23) با دقت توضیح میدهد که "خدا" ظروف رحمت را پیشاپیش برای جلال آماده کرده است اما ظروف مورد غضب برای هلاکت اماده شده اند (نه اینکه خدا چنین کرده). همچنین به (رومیان 2:5) مراجعه کنید.

انجیل شگفت آور نجات برای همه گشوده شده است.

 

خلاصه:

سه مشکل بزرگ وجود دارد که به بشر آزار میرساند:

1. گناهان ( اعمال گناه آلود )

2. گناه ( اصل شرارت، منشاء اصلی اعمال شیطانی )

3. رنج های جسمی.

  • اولین مشکل با مرگ مسیح برای ما حل می شود.
  • مشکل دوم با مرگ ما با مسیح حل می شود.
  • مشکل سوم با بازگشت مسیح حل خواهد شد.

اما در همه حالت، همه چیز را به مسیح مدیون هستیم.

 

دلایل دیگری نیز وجود دارد! ادامه دادن به گناه توهینی به فیض و شخص مسیح که بخاطر گناهان ما رنج کشید خواهد بود. (اگر مسیح را دریافت کرده اید و بهای سنگینی که او پرداخت کرده است را میدانید ( ریخته شدن خون او) شما باید او را خوشحال کنید، نه اینکه با گناه کردن به او توهین کنید.)

خداوندمان عیسی مسیح همه شما عزیزان را برکت دهد. آمین