Ένα λάθος γεμάτο έλεος

Ένας νεαρός τραυματίστηκε πέφτοντας από το άλογό του κι έτσι βρέθηκε στο κρεβάτι του νοσοκομείου με έντονους πόνους. Η βασική του επιθυμία ήταν να γίνει καλά, να ξανασυναντήσει τους φίλους του. Είχε σχεδόν αποφασίσει να εγκαταλείψει τη Νομική Σχολή στην οποία φοιτούσε και σκεφτόταν ν’ ασχοληθεί σοβαρά με τα άλογα. Γιατί όμως πονούσε τόσο πολύ το πόδι του;

Ξαφνικά όλα άλλαξαν, όταν μια νοσοκόμα με σοβαρό ύφος έφερε ένα παραβάν και το τοποθέτησε προσεκτικά γύρω από το κρεβάτι του. Παραβάν! Αυτό σήμαινε ότι περίμεναν να πεθάνει γρήγορα. Πόσο γρήγορα όμως; Ο κόσμος άρχισε να χάνεται γύρω του. Άλογα και Νομική ξεχάστηκαν. Άκουσε το ρολόι του νοσοκομείου να χτυπάει μια φορά. Σκέφτηκε ότι ίσως να έχει πεθάνει όταν ξαναχτυπήσει! Μισούσε αυτή την σκέψη, γιατί δεν ήταν έτοιμος να σταθεί μπροστά στο Θεό.

Δεν ήταν τόσο κακός άνθρωπος, απλά είχε αγνοήσει το Θεό. Πάντα σκεπτόταν ότι είχε μπροστά του χρόνο. Γιατί όμως στάθηκε τόσο μακριά από το Θεό; H ζωή του άρχισε να περνά μπροστά στα μάτια του. Προσπάθησε να σκεφτεί πώς θα την έβλεπε ο Θεός. Ανατρίχιασε. Δεν είχε ακολουθήσει την δεύτερη εντολή που τον προέτρεπε ν’ αγαπάει τον πλησίον του. Ούτε καν την πρώτη που του έλεγε ν’ αγαπάει το Θεό με όλη την καρδιά του.

Για πρώτη φορά στη ζωή του ένιωθε το συντριπτικό βάρος των αμαρτιών του να μεγαλώνει, ενώ σκεφτόταν την κρίση του Άγιου Θεού. Ανασηκώθηκε τρομαγμένος. Τα μάτια του, κατακόκκινα από τον πυρετό, στριφογύριζαν στο ταβάνι και τους τοίχους. Αυτό το απαίσιο παραβάν! Ο χρόνος περνούσε γρήγορα.

Τότε ήρθε η απάντηση. Ήταν γραμμένη σε μια μικρή πινακίδα στον απέναντι τοίχο. Μόλις που μπορούσε να την δει πάνω από το παραβάν: «Ελάτε κοντά μου όλοι οι κουρασμένοι και φορτωμένοι κι Εγώ θα σας αναπαύσω» (Ευαγγέλιο Ματθαίου 11:28).

Αυτό ήταν! Ο Ιησούς Χριστός, ο Υιός του Θεού, σαν ένας φίλος θα μπορούσε να τον σώσει, αν πήγαινε σ’ Αυτόν! Θυμήθηκε τον Χριστό στον σταυρό. Ναι, ο Χριστός πέθανε σ’ αυτόν το σταυρό, κι αυτό σήμαινε συγχώρηση για τους αμαρτωλούς και ειρήνη στην καρδιά. Αυτή τη φορά δεν είχε αντίθετα επιχειρήματα, δεν εναντιωνόταν. Διάβασε ξανά το εδάφιο «Ελάτε κοντά μου… και θα σας αναπαύσω», προσευχήθηκε δυνατά: «Θα έλθω. Έρχομαι σε Σένα Κύριε Ιησού Χριστέ, αν δεν είναι πάρα πολύ αργά!»

Ο άνθρωπος στο διπλανό κρεβάτι θα σκεφτόταν ότι ο δύστυχος νεαρός έχει παραλήρημα». Όμως εκείνος, πίσω από το παραβάν, χαμογελούσε γιατί καταλάβαινε ότι δεν ήταν τόσο πολύ αργά. Ένα φως έλαμψε στην ψυχή του και ειρήνη γέμισε την καρδιά του. Εμπιστεύθηκε το τέλειο έργο του Θεού και κατάλαβε ότι συγχωρήθηκε. Ποτέ πριν δεν ήταν τόσο βαθιά ευτυχισμένος! Τώρα ήταν έτοιμος να πεθάνει.

Σκέφτηκε τα αδέλφια του και τους φίλους του. Οι περισσότεροι από αυτούς γελούσαν με το Θεό. Γιατί δεν είχε έρθει νωρίτερα στον Χριστό ώστε να μπορεί να τους μιλήσει; Αχ, να είχε μια ευκαιρία ακόμη να τους πει τα ευχάριστα νέα…

Ξαφνικά η νοσοκόμα εμφανίστηκε πάλι: «Με συγχωρείτε» είπε, «έγινε κάποιο λάθος. Βάλαμε το παραβάν σε λάθος κρεβάτι». Κι έδειξε μεγάλη έκπληξη όταν ο άρρωστος αναπήδησε στο κρεβάτι και της είπε: «Συγνώμη, αυτό είναι το πιο σπουδαίο πράγμα που μου συνέβη ποτέ!»

Τι γίνεται με σένα; Ήλθες στο Χριστό για να σωθείς; Ίσως να μην έχεις τόσο πολύ χρόνο. Η Αγία Γραφή λέει, «είναι αποφασισμένο στους ανθρώπους ότι θα πεθάνουν και μετά από αυτό υπάρχει κρίση» (Επιστολή προς Εβραίους 9:27). «Επειδή ο Χριστός μια φορά πέθανε για τις αμαρτίες, ο δίκαιος υπέρ των αδίκων για να μας φέρει προς τον Θεό» (Α΄ Επιστολή Πέτρου 3:18)

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ

ΓΡΑΒΙΑΣ 9-13 ΑΘΗΝΑ 106 78

ΤΗΛ. 210/3821381 – 210/4621581

Αν θέλετε μια Καινή Διαθήκη γράψτε μας να σας την στείλουμε δωρεάν