O Θεός εργάζεται

Κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου πολλοί στρατιώτες πέθαναν από επιδημία ιλαράς. Οι προσβληθέντες ήταν τόσοι πολλοί ώστε έπρεπε να στήσουμε περισσότερες σκηνές για την νοσηλεία τους.

Μία νύχτα περνούσα δίπλα από το κρεβάτι κάποιου βαριά άρρωστου και αξιολύπητου στην όψη στρατιώτη, που δεν ήταν μεγαλύτερος από δεκαεπτά χρονών. Μου είπε «θαλαμοφύλακα, νομίζω πως θα πεθάνω, αλλά δεν είμαι έτοιμος να πεθάνω. Δεν είμαι Χριστιανός. Δεν έχω πάει ποτέ στην εκκλησία, πήγα μόνο μια φορά στο κατηχητικό. Ο δάσκαλος εκεί έλεγε ότι όλοι οι άνθρωποι πρέπει να αναγεννηθούν για να πάνε στον ουρανό. Ποτέ δεν αναγεννήθηκα και δεν θέλω να πεθάνω έτσι όπως είμαι! Σε παρακαλώ φώναξέ μου τον ιερέα. Αυτός θα μπορεί να μου πει πώς θα αναγεννηθώ».

Εκείνο τον καιρό πίστευα μόνο ότι έβλεπα. Δεν ήμουν τίποτα άλλο παρά ένας χαμένος αμαρτωλός. Έτσι είπα στον νεαρό στρατιώτη, «Δεν βρήκα τον ιερέα. Μην ανησυχείς, όμως, όλα θα πάνε καλά».

Συνέχισα να κάνω βόλτες στην σκηνή. Ύστερα από μία ώρα ξαναγύρισα στο νεαρό. Με κοίταξε πολύ λυπημένος και με παρακλητικό ύφος μου είπε: «Θαλαμοφύλακα, αφού δεν βρήκες τον ιερέα, φέρε μου σε παρακαλώ τον γιατρό. Πνίγομαι, πεθαίνω!»

«Εντάξει νεαρέ μου. Θα σου φέρω το γιατρό». Ο γιατρός ήλθε και του καθάρισε το λάρυγγα έτσι ώστε ν’ αναπνέει λίγο πιο εύκολα. Ο νεαρός μας ευχαρίστησε για την βοήθεια.

Ύστερα από μία ώρα περίμενα να τον βρω νεκρό αλλά αυτός εξακολουθούσε να παλεύει. «Δεν υπάρχει όφελος θαλαμοφύλακα, πεθαίνω και δεν έχω αναγεννηθεί» μου είπε με μεγάλη απόγνωση. «Είτε το πιστεύεις είτε όχι, βρες μου τον ιερέα και άφησέ τον να μου πει πως θα αναγεννηθώ».

Πόσο αβοήθητος ήταν κάτω από την σκιά του θανάτου! Ξεκίνησα να ψάξω για τον ιερέα αλλά αφού έκανα λίγα βήματα, γύρισα και στάθηκα δίπλα στο κρεβάτι του.

«Παιδί μου, θα σου πω κάτι που ξέρω. Είμαι άνθρωπος που πιστεύω μόνο σε ότι βλέπω, προσπάθησε να καταλάβεις. Δεν γνωρίζω αν υπάρχει Θεός. Δεν γνωρίζω αν υπάρχει παράδεισος ή κόλαση. Δεν είμαι για τίποτα σίγουρος. Ένα μόνο ξέρω: ότι η μητέρα μου ήταν πιστή χριστιανή. Πιστεύω ότι αν υπάρχει Θεός, η μητέρα μου Τον γνώριζε. Μου είχε πει ότι ένα εδάφιο στην Αγία Γραφή, στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη κεφάλαιο 3, εδάφιο 16 λέει, «Διότι τόσο αγάπησε ο Θεός τον κόσμο ώστε παρέδωσε τον Υιό Του τον μονογενή για να μην χαθεί όποιος πιστεύει σ’ Αυτόν αλλά να έχει ζωή αιώνια». Η μητέρα μου, μου είχε πει ότι δεν μπορώ να σώσω εγώ τον εαυτό μου, αλλά μόνο αν πιστέψω, Αυτός θα με σώσει.

Ζήτησα από το νεαρό να επαναλάβει το εδάφιο μαζί μου. Άρχισα και με ακολουθούσε με μια αδύνατη φωνή που έτρεμε.

«Η μητέρα μου, παιδί μου, μου έλεγε ότι αν ένας άνθρωπος εμπιστεύεται τον Ιησού Χριστό δεν θα χαθεί αλλά θα έχει αιώνια ζωή».

Έκλεισε τα μάτια του και αργά-αργά ψιθύρισε τα θαυμάσια λόγια του Ευαγγελίου κατά Ιωάννη 3:16. Ξαφνικά σταμάτησε και είπε με ξεκάθαρη φωνή, «Δόξα στον Θεό, θαλαμοφύλακα, αυτό σώζει! Πιστεύω σ’ Αυτόν! Δεν θα χαθώ! Έχω αιώνια ζωή! Είμαι αναγεννημένος! Η μητέρα σου είχε δίκιο. Γιατί δεν το δοκιμάζεις κι εσύ; Σώζει θαλαμοφύλακα! Αυτό το εδάφιο σώζει!»

«Πριν φύγω θέλω να σου ζητήσω μια χάρη. Στείλε ένα μήνυμα στην μητέρα μου μ’ αυτό που μόλις τώρα μου είπες και πες της ότι ο γιος της ξεψυχώντας είπε «σώζει!»

Ύστερα, άφησε την τελευταία του πνοή, επαναλαμβάνοντας «σώζει!»

Αγαπητέ αναγνώστη, αυτός ο νεαρός είχε απόλυτο δίκιο. Η πίστη στον Ιησού Χριστό πράγματι σώζει και σου το λέω επειδή το δοκίμασα κι εγώ και γνώρισα ότι πραγματικά σώζει!

Εσύ το έχεις δοκιμάσει;

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ

ΓΡΑΒΙΑΣ 9-13 ΑΘΗΝΑ 106 78

ΤΗΛ. 210/3821381 – 210/4621581